GENOEG (VAN) MANNEN

Ik had er genoeg van. Genoeg van al die mannen die vanuit nietszeggend geflirt plotseling een plekje in mijn hoofd wisten te vinden… en in m’n hart. Het was nooit hun schuld. Altijd waren ze duidelijk geweest. Duidelijk over waar ze stonden en wat ze wilden. Maar elke keer liet ik ze weer verder binnen dan de bedoeling was. Iedere keer begonnen ze langzaam meer te betekenen dan alleen een goede sexbeurt. Elke keer werd ik weer stapelverliefd en elke keer moest ik weer keihard afkicken. Ik was er klaar mee, met al het gezeik eromheen.

Wanneer ik dan ook voor de zoveelste keer de neiging heb door mijn telefoonlijst te scrollen naar de laatste gast die me een hoop ongewenste gevoelens heeft gebracht, bedenk ik me en pak ik de groepsapp van de meiden erbij.

Wie kan er binnen 30min in de kroeg zijn? gooi ik in de app.

Driekwartier later zitten we met z’n vijven aan de gin tonics. Het is mega gezellig, de avond duurt lang en we drinken veel… te veel. Maar het maakt me niet uit. Alles om te voorkomen dat ik alleen thuis op de bank zit en dat ene telefoontje pleeg, dat ene appje stuur.

De uren vliegen voorbij en voor ik het weet zijn we de enigen die er nog zitten. Plus die lekkere barman dan. Ja, zelfs met oogkleppen op kan ik die eruit pikken. Ik kan er niet omheen als ik onze zoveelste gin tonic aan de bar bestel. Ik probeer nog bij zijn vrouwelijke collega te bestellen, maar die negeert me totaal. Terwijl híj al voor me klaarstaat voordat ik de bar heb bereikt. Hoewel ik normaal meer flirt dan dat ik adem, blokkeer ik nu al mijn flirtdrang en geef ik zero vibes. Althans, dat denk ik…

Want als ik later de wc uitloop staat hij daar opeens. Ik glimlach beleefd en loop naar de wastafel om mijn handen te wassen.

“Hi”, zegt hij terwijl hij achter me gaat staan. Vanuit de spiegel vind ik zijn blik. Hij is mega knap. Zijn witte overhemd met opgerolde mouwen steekt af tegen zijn getinte huid die versierd is met tatoeages. Iets wat ik normaal niet per se aantrekkelijk vind, maar bij hem past het. Bij zijn donkere haren en ogen die ondeugend twinkelen. Ik vraag me af hoe dit bij hem altijd werkt. Hij zal elke avond tientallen superknappe meiden voorbij zien komen. Hoe kiest hij zijn prooi van de avond. Gaat er elke avond iemand mee naar huis? Hoe zal zijn huis eruitzien? Hoe zal zijn leven eruitzien? Oké, stooop! Daar ga ik weer. Er zegt een leuke gast ‘hi’ tegen me en mijn hoofd slaat weer op hol.

“Hi.” Is het enige wat ik terugzeg en ik wil me omdraaien om weg te lopen. Maar ik sta recht voor hem en onze ogen ontmoeten elkaar. Ik weet niet of het de alcohol is of de verdrongen lust die ik al de hele avond in me heb, maar voor ik het weet staan we heftig te zoenen. En dat kan hij goed, dat zoenen. Hard, stevig, temperamentvol. Ik wil in hem klimmen, zo geil maakt hij me. Als we van elkaar loskomen om naar adem te happen, vraagt hij hoe ik heet. Ik ontwijk zijn vraag door hem opnieuw te zoenen.

Bij de tweede adempauze vraagt hij: “Ga je mee naar huis? Ik woon hier om de hoek.”

Ik knik. “Oké… maar ik wil niks van je weten” Vul ik aan. “Geen naam, geen telefoonnummer, helemaal niks.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *