EEN ULTIEM VERLANGEN

Twijfelend kijk ik naar de webshop voor me, durf ik dit te bestellen of zal Vincent me uitlachen. Wil hij er ├╝berhaupt wel aan deelnemen? Zekerheid heb ik niet, het enige wat ik weet is dat er iets moet veranderen.

Ergens tijdens de chaos in het traject van verhuizen voor zijn nieuwe baan zijn we elkaar verloren. Het is alsof zijn leven hier verder is gegaan en ik de mijne heb achtergelaten. Een baan vinden in deze Drentse uithoek is vooralsnog onmogelijk gebleken en ik breng mijn dagen door met dozen uitpakken en de woning inrichten.

Vincent stort zich op zijn nieuwe baan en waar hij een rits aan nieuwe mensen ontmoet denk ik alleen maar aan mijn vriendinnen die ik achter heb gelaten in het bruisende Amsterdam. Hij gaat zo op in zijn nieuwe leven en het voelt alsof hij mij achterlaat. Na de euforie van zijn nieuwe baan, het verhuizen en het enthousiasme van een nieuwe stap slaat nu de realiteit zonder genade toe. Ik had geen rekening gehouden met zijn toegenomen werkdruk. Over het hoofd gezien hoe het zou zijn zonder vriendinnen in de buurt. We hebben contact op de app en door de telefoon, maar ik voel de afstand door het simpele feit dat ik niet even een wijntje kan gaan drinken. Ik heb alleen gekeken naar dit statige huis aan de bosrand en dat het de plek is waar we onze toekomstige kinderen willen grootbrengen.

Als ik het niets vind stuur ik het terug besluit ik, ik druk op enter.

Bedankt voor uw bestelling bij Easytoys.

Men zegt dat sex niet het belangrijkste is in een relatie. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik mis mijn man zonder sex. De intimiteit, het gevoel van verbondenheid zakt weg, het is alsof je elkaar zonder dat minder lief vindt. De dagelijkse knuffels nemen af en maken plaats voor een afwezige groet. Het sluipt erin, de sleur als een trage moordenaar van je relatie. Je hebt het eerst niet in de gaten. Een week worden er twee en voor je het goed en wel door hebt zijn er drie sexloze maanden voorbij en ben ik inmiddels in staat om een Tinder-account aan te maken om te kijken wat het boerenleven me op dat vlak te bieden heeft. Tijd om in te grijpen, voordat we elkaar volledig verliezen. Ik kijk naar de kerstboom die er net zo treurig bij staat als ik me voel. De takken beginnen te hangen en de naalden vallen uit. Af en toe rolt er een bal vanaf, soms blijft hij heel, soms barst hij in kleine glazen stukken uit elkaar op het parket.

Het is Oudjaarsdag en het pakket is binnen. In de badkamer bekijk ik, met de deur op slot stiekem de verpakking. ‘Ultiem Verlangen’: het is een bordspel met allemaal vragen en opdrachten. Nu al voel ik me beter, als hij meespeelt komen we wellicht weer tot elkaar. Mijn zwart kanten kimono die ik vier jaar geleden met kerst van Vincent gekregen heb, stamt uit een tijd dat we nog aan cadeaus deden. Ik vond het vanmorgen in een onuitgepakte doos. Zodra ik het aantrek en de zachte stof mijn huid raakt denk ik aan betere tijden. Daaronder draag ik niet meer dan een rode string, dit moet zijn aandacht trekken lijkt me. Onzeker, maar vastbesloten de passie vanavond op te laten bloeien, loop ik de badkamer uit.

Ik zet de wijn koel en leg het ingepakte cadeau op de salontafel. Het voelt onwennig mezelf op Oudejaarsavond niet op te dirken in een glitterig oud en nieuw jurkje, tegelijk geeft het een onbekend soort rust, een bevrijding van verplichtingen. Daarbij, wat ik van plan ben is spannend op een geheel andere wijze. Onrustig ruim ik wat laatste dingen op in huis en steek de kaarsen aan. Vincent weet nog van niets, hij heeft zijn huisbroek aan met een strak wit T-shirt met een V-hals waar hij ook altijd in slaapt. Tot zover weinig sprankelend. Met opgetrokken wenkbrauw volgt hij mijn bewegingen, zwijgend. Ik lach in mezelf, het eerste punt is gemaakt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *